Leksykon kamieni szlachetnych - litera K

Kalcyt

Kalcyt jest popularnym minerałem skałotwórczym z gromady węglanów wapnia. Jego nazwa pochodzi od greckiego słowa „chalix” oznaczającego wapno, nawiązując w ten sposób do jego tradycyjnego zastosowania. Kalcyt przyjmuje różne barwy takie jak biały czy szary, może również występować pod przezroczystą postacią. Kalcyt charakteryzuje się szklistym, olejowym lub matowym połyskiem, a jego twardość w skali Mohsa wynosi zaledwie 3,0.

Kalcyt tworzy kryształy izomeryczne, słupkowe, tabliczkowe oraz igiełkowe. Jest bardzo charakterystycznym minerałem, który można spotkać pod różnymi postaciami – obecnie jest znane ponad 2000 form jego kryształów. Najpopularniejsze są romboedry i skalenoedry. Kalcyt często zawiera w sobie domieszki innych minerałów takich jak żelazo, mangan, kobalt czy bar. Co ciekawe, w czystych kryształach kalcytu można łatwo zaobserwować zjawisko podwójnego załamania światła. Minerał występuje głównie w Wielkiej Brytanii, na Islandii, w Niemczech, USA i w Czechach. W Polsce największe skupiska znajdują się na Wyżynie Śląskiej i Krakowsko-Częstochowskiej.  Kalcyt posiada szerokie zastosowanie do produkcji wapnia i cementu, jako nawóz, topnik czy jako element wytwarzania sody i sody kaustycznej. Kalcyt pomimo swojej powszechności jest ceniony i poszukiwany przez kolekcjonerów.

Według wierzeń kalcyt wspomaga przemianę materii, wzmacnia system immunologiczny i łagodzi dolegliwości skórne. Dzięki minerałowi nasze kości będą mocniejsze i zdrowsze. Niegdyś używano kalcytu do medytacji lub jako minerału, dzięki któremu dokonywano energetyzacji wody pitnej.

Kryształ górski

Kryształ górski jest minerałem, który może osiągać masę nawet kilku ton. Dzięki jego nieskazitelnej czystości i silnemu połyskowi kryształ często utożsamiano z diamentem, stąd nagromadzenie błędnych nazw takich jak diament alaskański, islandzki, bohemiński, meksykański lub marmora. Kryształ górski jest odporny na działanie kwasów i zasad, a jedynym sposobem jego roztworzenia jest użycie kwasu fluorowodorowego. Twardość w skali Mohsa wynosi 7.

Kryształ górski posiada niekiedy inkluzje obcych minerałów takich jak złoto, piryt, turmalin, goethyt czy rutyl. Najsłynniejsze kamienie pochodzą z marmurów Carrary we Włoszech oraz z okręgu Herkimer w USA. Ich średnice nie przekraczają 1 cm. Minerał występuje w Alpach, w Brazylii, w Birmie oraz USA. W Polsce można go znaleźć na Dolnym Śląsku oraz w Górach Izerskich, Tatrach czy Górach Świętokrzyskich. Kryształ górski po poddaniu obróbce uzyskuje doskonałe efekty świetlne i optyczne. Niegdyś był często wykorzystywany do wykonywania waz, ozdób i przedmiotów kultu religijnego. Kryształ górski wykorzystuje się na dzień dzisiejszy do wyrobu biżuterii artystycznej i ozdób. Jest poszukiwanym kamieniem kolekcjonerskim.

Według dawnych wierzeń kryształ górski był kamieniem oczyszczającym ciało i umysł. Służył również do rytuałów oczyszczających wnętrze domu i jego otoczenie. Wierzono, że umożliwia realizację planów i rozwój osobisty przez pozbycie się negatywnej energii. Jeśli cierpimy z powodu niskiej decyzyjności warto nosić przy sobie kryształ, który pomoże wybrać dobrą drogę życiową. Kamień ponadto leczy problemy z cerą oraz wspomaga pracę mózgu i przepływ energii w ciele. Jeśli mamy problemy z nerkami i organami płciowymi, będzie to kamień idealny dla nas.